Świadomość mikrotubul

Share

Mechanika kwantowa rozwikła zagadkę świadomości – twierdzi doc. dr hab. Mirosław Kozłowski z Instytutu Technologii Elektronowej w Warszawie.

Czy mechanika kwantowa pomoże w badaniach świadomości ?
„Aby zrozumieć, na czym polega świadomość, czy wolna wola i jaki jest mechanizm ich powstawania, trzeba porzucić klasyczną sokratejską koncepcję, zakładającą, że świadomość jest produktem mózgu. Wywodzący się z tego pogląd, że mózg jest komputerem, a wzbudzenia neuronów – akson – synapsa – akson są w istocie zerojedynkowymi bitami, niczego w istocie nie wyjaśnia” – tłumaczy dr Kozłowski. Przełom w badaniach nad psychiką i świadomością może – jego zdaniem – przynieść dopiero zastosowanie do ich opisu technik i metod mechaniki kwantowej.

„Zjawiska kwantowe występują nie tylko w telefonach komórkowych i w komputerach, ale również w neuronach, dzięki którym tworzymy obraz rzeczywistości. Dawniej to tylko intuicyjnie przeczuwano (prace Wolfganga Pauliego, Carla Gustawa Junga, Alfreda Whiteheada, Davida Bohma, Włodzimierza Sedlaka), obecnie mamy na to coraz więcej dowodów”.

Zdaniem wielu współczesnych fizyków zagadnienie świadomości związane jest ze strukturą czasoprzestrzeni w skali Plancka – podkreśla Kozłowski. Wskazali na to po raz pierwszy w swych pracach na początku lat 90. dwaj amerykańscy naukowcy Roger Penrose i Stuart Hameroff.

„Rozumowali tak: jeżeli mamy zaakceptować kwantową teorię świadomości, to musimy wybrać scenę, na której przebiegają procesy kwantowe. Tą sceną jest mózg czyli w ujęciu teorii kwantowej „pusta”, czterowymiarowa czasoprzestrzeń, która ma swoją wewnętrzną strukturę o niewyobrażalnie małej skali rzędu 10 do minus 35 metra (długość Plancka). Na tych odległościach czasoprzestrzeń przypomina „pianę”, której komórki mają objętość 10 do minus 105 metra sześciennego (atom przestrzennie prawie w stu procentach składa się z próżni kwantowej). Według współczesnej wiedzy ta właśnie próżnia gwarantuje stabilność atomów (wykazał to w swych pracach fizyk amerykański, Harold Puthoff). Jeżeli świadomość jest również umocowana w próżni kwantowej, to może ona wpływać na własności materii” – wyjaśnia naukowiec.

W teorii Penrose′a-Hameroffa „nośnikami świadomości” są mikrotubule wchodzące w skład aksonów. Mikrotubule stanowiące „szkielet” neuronów są zbudowane z cząstek białka – tubuliny. Rozmiary mikrotubul kwalifikują je jako struktury atomowe, w których obowiązują prawa teorii kwantów i efekty takie jak przykład efekt Casimira – mówi Kozłowski.

„Hendrik Casimir, duński fizyk pracujący w laboratoriach Philipsa, przedstawił w roku 1948 teoretyczne uzasadnienie, że na odległościach rzędu nanometrów, między nienaładowanymi płaszczyznami występuje dodatkowa siła przyciągająca te płaszczyzny ku sobie („ciśnienie próżni”), wywołana przez różnice gęstości pola elektromagnetycznego między płaszczyznami i na zewnątrz nich. Pierwsze doświadczenie przekonująco potwierdzające istnienie siły Casimira zostało wykonane w roku 1997 przez Steve′a Lamoreaux z Uniwersytetu Waszyngtona w Seattle” – podkreśla Kozłowski.

Jakie to będzie miało konsekwencje w przypadku teorii kwantowej świadomości? Nie wiem – odpowiada dr Kozłowski. Znaków zapytania jest wiele.

„Nie umiemy na przykład jeszcze przewidzieć, czy powiodą się próby skonstruowania kwantowego modelu telepatii (o ile taka istnieje), czy kwantowej interpretacji granicznych stanów świadomości. Wyjaśnienia wymaga też rola, jaką mogą odkrywać w świadomości chociażby takie procesy jak splecenie stanów kwantowych (dwa fotony wyemitowane z jednego źródła wiedzą o sobie wszystko, nawet jeżeli znajdują się w różnych galaktykach), czy dekoherencja tych stanów (przejście od własności kwantowych stanu do własności klasycznych). Niemniej prawidłowa interpretacja tych procesów pozwoli zrozumieć nam na nowo, czym tak naprawdę jest świadomość, jak ona powstaje, jak rozwija się i kształtuje” – konkluduje naukowiec.

Tropów jest bardzo wiele i nikt nie wie dokąd nas zaprowadzą. Co się na przykład stanie – pyta retorycznie dr Kozłowski – jeśli wyobrazimy sobie, że czasoprzestrzeń wewnątrz mikrotubul ma te same własności jak czasoprzestrzeń wypełniająca cały Wszechświat?

„W czasoprzestrzeni zachodzą skomplikowane procesy kreacji i anihilacji cząstek. Przebieg tych procesów jest inny w czasoprzestrzeni ograniczonej, na przykład przez przewodzące elektrycznie struktury- i różni się od procesów przebiegających w pustej czasoprzestrzeni. W ostatecznym rozrachunku obecność mikrotubul modyfikuje lokalnie czasoprzestrzeń. Ona „wie” o tym, że jesteśmy i może na nas wpływać, zmieniając kwantowe stany w mikrotubulach. Czyż nie prowadzi to do oszałamiających wniosków”? – pyta Kozłowski i przytacza jeden z nich.

Na przykład wszelkie zmiany struktury materii w naszej części czasoprzestrzeni dokonane przez świadomość, bez opóźnienia w czasie, mogłyby – jak sądzi naukowiec – zostać odnotowane w dowolnie odległej części czasoprzestrzeni, na przykład w innej galaktyce. Bajka, science-fiction, czy niemożliwy do ogarnięcia kolejny paradoks, jaki naszemu rozumieniu świata serwuje fizyka świadomości?

Nauka w Polsce, Waldemar Pławski

Share

Niezwykle interesujący film o AUTZMIE. Warto obejrzeć, serdecznie polecam.

Share

Warto zerknąć, nawet, jeśli problem obcowania z autyzmem Cię nie dotyczy. Zmienisz swój pogląd na ekspresję genów i wpływ środowiska na genom i układ odpornościowy człowieka. Popatrzysz szerzej, mądrzej, doznasz wielopłaszczyznowej inspiracji. Zachęcam z całego serca.
Dodam, że autyzm to straszna dysfunkcja, w której fantastyczne możliwości daje terapia QUANTEC. Tak na marginesie…

Share

Nassim Haramein- O Jednoistności- wystąpienie na TEDxUCSD

Share

Nassim Haramein stosując zasady konwencjonalnej nauki udowadnia możliwość Jednoistności („wszystko jest Jednym i Jedno jest wszystkim”). Dodatkowo wskazuje na nieskończone ilości wolnej energii, która może być dostępna dla ludzkości.
O Jednoistności mówili już tysiące lat temu mędrcy mistyczni. Dowód na to, tym razem zgodny z obowiązującą nauką, daje nam Nassim Haramein w jego „Unified Field Theory” i „The Schwarzschild Proton”.
Nassim Haramein w jednym z wywiadów w 2012 roku tak tłumaczy Jednoistność: – „Mamy teorię względności dotyczącą skali makro i teorię kwantową odnoszącą się do skali mikro. W obecnej nauce brak jest teorii łączącej te dwie. Gdy jednak popatrzyć na atom składający się 99,999..9% z „pustki” oznacza to, że wszystko wokół nas jest pustką, że nasze ciała są puste. Patrząc od strony teorii kwantowej widzimy, że ta pustka atomu jest strukturą czasoprzestrzeni, oscylującą nieskończoną ilością energii. W równym stopniu dotyczy to skali makro. Przestrzeń, zgodnie z przeprowadzonym przeze mnie dowodem matematycznym, zilustrowanym fraktalną geometrią, jest wypełniona energią o nieskończonej gęstości, a więc to nie materia definiuje przestrzeń (pustkę) a odwrotnie przestrzeń definiuje materię. Myśląc w ten sposób doszedłem do Teorii Zunifikowanego Pola, połączenia teorii kwantowej z teorią względności. A jeśli wszechświat jest nieskończoną energią to i atom zawiera nieskończoną, bądź co najmniej bardzo dużą ilość energii. Może w takim razie atom jest po prostu oscylującą energią. Idąc dalej, atom zaczął mi wyglądać jak osobliwość, jak miniaturowa „czarna dziura”, jak punkt nieskończonej gęstości, ponieważ jest nieskończenie podzielny. Atom w takim razie wymienia energię z przestrzenią a przestrzeń ładuje energią atom. Mamy do czynienia z radiacją na zewnątrz i grawitacją do wewnątrz atomu. Każdy punkt we wszechświecie jest więc połączony poprzez wibracje (oscylacje) ze wszystkimi innymi punktami we wszechświecie a więc i my jesteśmy w ten sposób połączeni ze wszystkim we wszechświecie”.

Dziękuję Wojtkowi Luciejewskiemu za tłumaczenie wspaniałego i koherentnego wystąpienia Nassima Harameina na TED.

Share

Czym jest świadomość wg Jörga Starkmutha

Share

„Świadomość jest niezależną od mózgu (a tym samym- również od ciała) instancją. Mózg nie jest nośnikiem, czy tez producentem świadomości. Świadomość działa na czysto informacyjnym poziomie.”
~ Jörg Starkmuth – Die Enstehung der Realität. Wie das Bewusstsein die Welt erschafft

Share

ŚWIADOMOŚĆ w świetle paradygmatu kwantowego- z punktu widzenia medycyny informacyjnej

Share

Świadomość (łac. „conscientia”, ang. „conciousness”, niem. „Bewusstsein”) to złożona reakcja podmiotu na zmienne pole informacyjne, ogólna zdolność do przetwarzania informacji i reagowania na nie. W odniesieniu do człowieka, świadomość jest pojmowaniem siebie jako osobowości. W swojej esencji wykracza ona jednak poza pojedynczą osobę, poza czas i przestrzeń. Nie znajduje się ani w mózgu, ani w ciele człowieka- działa na poziomie informacyjnym, w obejmującym wszystko polu kwantowym.
W paradygmacie kwantowym i medycynie informacyjnej świadomość ma ogromne znaczenie. To ona jednoczy ducha i materię, wszystko, co istnieje we wszechświecie zostało przez nią stworzone i z niej się rozwija.
Świadomość jest strukturą duchową, która jest najbliższa ludziom i ma bezpośredni dostęp do człowieka. Pozwala mu uzdrawiać własne ciało, regenerować za pomocą koncentracji własne organy, oraz sterować zdarzeniami następującymi w życiu. Medycyna informacyjna uznaje, że rozwój świadomości i duchowy wzrost człowieka to klucze do doskonałego zdrowia i szczęśliwych, harmonijnych zdarzeń życiowych.

* To świadomość jest Stwórcą człowieka i wszystkich innych żywych istot, wszystkiego, co istnieje na świecie.
* Medycyna informacyjna traktuje Boga, Stwórcę, jako obejmującą wszystko świadomość, a ludzka świadomość jest częścią boskiej.
* W świadomości każdego człowieka istnieje absolutna miara czystej boskiej świadomości, ponieważ świadomość człowieka jest częścią boskiej świadomości. Dzięki obecności boskości, każdy człowiek jest wyposażony w twórcze przymioty i zdolności. Prawdziwy ich potencjał nie jest jeszcze znany dla większości ludzi i przewyższa wszelkie ich oczekiwania.
* To świadomość człowieka tworzy jego rzeczywistość i pozwala mu postrzegać tę rzeczywistość za pomocą zmysłów.
* Świadomość stwarza czas i przestrzeń i nie jest im podporządkowana.
* Świadomość jednoczy świat duchowy i fizyczny człowieka.
* Świadomość człowieka znajduje się we wszystkich obiektach i elementach świata i wie o swoim rozwoju.
* We wszystkim, co postrzegamy obecna jest część naszej świadomości.
* Wszystko, co jest w świadomości człowieka, jest dla jego świadomości rzeczywistością. Człowiek może dostrzec tylko to, co znajduje się w jego świadomości.
* Świadomość jest duchową strukturą, która służy ludziom jako instrument sterowania własną rzeczywistością.
* Im bardziej rozwinięta jest świadomość danego gatunku, tym większy ma on wpływ na rzeczywistość fizyczną.
* Rozwinięta świadomość pozwala człowiekowi na świadome sterowanie własnym życiem, regenerację ciała fizycznego i uzdrawianie, wywoływanie szczęśliwych, harmonijnych zdarzeń i życie w zgodzie z całym stworzeniem.

Share

UMYSŁ w świetle paradygmatu kwantowego i medycyny informacyjnej

Share

Umysł nosi w sobie energię służącą manifestacji.

Umysł nosi w sobie informacje wszystkich czasów.

Jest przenoszącym systemem- tym, który materializuje. Jest życiem w sensie, jak człowiek rozumie owo życie.

Przenika szystko i jest wszechobecny- wszędzie i we wszystkim.

Jest czynem duszy. Przenika przestrzeń i doprowadza do ruchu, zmiany, rozwoju.

Umożliwia dostęp do informacji duszy i przenosi je do świadomości.

Niemieckie „Geist” (umysł) pochodzi od indogermańskiego „gheis (drżeć, być przejętym) i zachodniogermańskiego „ghoizdo-z” (nadnaturalna istota). Do czasów Lutra słowo „Geist” było używane w związku z oddechem i podmuchem wiatru.

„Dwóch mnichów zen obserwowało chorągiewkę powiewającą na wietrze. jeden z nich stwierdził: „Chorągiewka się porusza.” Drugi odparł: „Nie, to wiatr się porusza.” Gdy przyszedł mistrz, powiedział: „To nie chorągiewka, ani nie wiatr- to umysł się porusza.”
W tej opowieści drugi mnich wydaje się mądrzejszy niż pierwszy, ponieważ poznaje, że przyczyną ruchu chorągiewki (zdarzenia) jest inne zdarzenie (wiatr). Mistrz pokazuje, że właściwą przyczyną dostrzeżonego ruchu jest umysł i zarówno chorągiewka, jak i wiatr, są tylko przedmiotami dostrzeżonej informacji.

Gdy włączamy telewizor- ekran zaczyna świecić. Jeśli przeniesiemy tę analogię na człowieka, ekran jest świadomością, a umysł jest tym, co pozwala funkcjonować ekranowi, co daje mu możliwość wykonywania swojej pracy.

Share

Artykuł informacyjny w lipcowym „CZWARTYM WYMIARZE”

Share

Jeśli ktoś czyta CZWARTY WYMIAR- w najnowszym- lipcowym numerze jest troszkę o mnie, moim QUANTECU i naszych doświadczeniach terapeutycznych. Cieszę się, że mogę się przyczyniać to popularyzacji tego wspaniałego urządzenia, bo jego możliwości są cudowne. Tak, QUANTEC wiele może. Jestem szczęśliwa, że go mam i że mogę pomagać z jego pomocą.

Oto jego treść:

Mój Quantec to moc radości- dzięki jego potencjałowi doświadczam satysfakcji burzenia wielu granic- wydaje się, że tylko od umiejętności terapeuty zależy dalsza perspektywa ich obalania.
Z moich spostrzeżeń wynika, że mój Quantec potrafi nie tylko leczyć ciała i dusze- ale i naginać rzeczywistość stosownie do potrzeb. Odmładza, regeneruje (np. uszkodzone nerwy i narządy), przywraca równowagę organizmom i ekosystemom. Perspektywę ogranicza tu wyłącznie wyobraźnia.
Moje doświadczenie to skuteczne terapie chorób z autoagresji i nowotworów, przywracanie funkcjonalności tkanek (pomoc chorym onkologicznym w regeneracji uszkodzonych podczas operacji, kluczowych dla ich komfortu życia tkanek i połączeń nerwowych). 
W odwracaniu/zatrzymywaniu procesów starzenia i degeneracji mam już także ogromne osiągnięcia- wielokrotnie udało się przywrócić Podopiecznym zdolności kognitywne, poprawić pamięć, orientację i inne potencjały osobiste, utracone z wiekiem, lub z powodu chorób.

Lubię pomagać osobom uzależnionym- mój Quantec potrafi redukować przymus i kompulsje- nie tylko w tematach substancji psychoaktywnych- ale i w zaburzeniach odżywiania, bądź w pracy nad transformacją ciała- np. w kwestii utrzymania diety, trybu treningowego, redukcji wagi. Moja współpraca z wybitnym zawodnikiem sportów walki przynosi nam wspólną satysfakcję- bo poprawiły się wydatnie jego osiągnięcia sportowe i zawodnicze.

Lubię angażować mojego Quantec`a w harmonizację relacji, bo świetnie naprawia związki, lub łagodzi bolesność rozstań. Pomagamy razem skutecznie cierpiącym na depresje i dysfunkcje psychiczne- lub na bezsenność- Quantec wydaje się tu cudowną kładką powrotu do normalnego życia. 
Quantec bywa przewodnikiem życiowych zmian, które dzięki niemu stają się w fascynującą transformacją. Modeluje rzeczywistość przysparzając najbardziej sprzyjających w trudnym procesie okoliczności.
Codziennie nowe doświadczenia, burzenie kolejnych granic. Bo Quantec to nadzieja dla tych, którzy opadli już z sił.

Monika Cichocka

WWW.KWANTY.PL

mail: kwanty@kwanty.pl

telefon +48 573 946 669

 

Share

DUSZA LUDZKA w świetle paradygmatu kwantowego

Share

Niemieckie „Seele” (dusza) wywodzi się od pra-germańskiego „saiwaz” (morze) i wynika z przekonania, że ludzkie dusze przed i po wcieleniu żyją w morzach. Paradygmat kwantowy uważa duszę ludzką za wieczny element stworzenia, stworzony przez Stwórcę zgodnie z wiecznością świata, przedstawiający część jego duszy. Człowiek- w myśl paradygmatu kwantowego- w głębi duszy „wie”, że jest wieczny i nosi w sobie potencjał wiecznego życia.
Dusza jest niezależna od czasu i przestrzeni, nieskończona, wielowymiarowa. Umożliwia człowiekowi wcielanie się, posiada nieograniczoną wiedzę i ma nielimitowany dostęp do wszystkich pól morfogenetycznych. Jako część duszy Stwórcy, jest wyposażona w jego wszystkie przymioty i charyzmaty, a także w bezinteresowną miłość. Jest częścią całości- jest ze wszystkim połączona / powiązana. Poprzez duszę, człowiek nosi w fizycznym ciele wieczność.

1. Dusza człowieka jest zorganizowaną strukturą stworzoną zgodnie z wiecznością świata przez Stwórcę. Jest wieczna i wielowymiarowa- oraz niezależna od czasu i przestrzeni.
2. Dusza wiąże człowieka ze Stwórcą i nosi w sobie / zawiera jego wiedzę.
3. Z duszy stworzone są umysł, świadomość i ciało fizyczne- przedstawienie duszy człowieka na poziomie materialnym.
4. Dusza znajduje się w stałym rozwoju.
5. Wiedza duszy jest przenoszona przez umysł do świadomości.

Share

CIAŁO LUDZKIE z punktu widzenia paradygmatu kwantowego

Share

Ciało ludzkie jest postacią żywej istoty, która oddziela ją od otoczenia- to coś, co możemy zobaczyć w lustrze, dotknąć, doświadczyć innymi zmysłami. W sensie fizycznym , jak każdy obiekt materialny- ciało ludzkie w ponad 99,9% składa się z „pustej przestrzeni”- czyli pola informacyjnego (kwantowego). Gdyby je usunąć, ciało człowieka skurczyłoby się do kilku mikrometrów.
Ludzkie ciało żyje na wielu poziomach czasowych- puls, oddychanie, podział komórek, produkcja hormonów, enzymów i substancji semiochemicznych, krążenie elektronów wokół jądra atomu- odbywają się w różnych wymiarach czasowych.
Ciało człowieka jest przedstawieniem jego duszy w fizycznej rzeczywistości i przyczynia się do jego rozwoju. Zawiera w sobie holograficzny obraz całego wszechświata- każda komórka nosi w sobie nie tylko informacje konkretnego ciała- ale i całego stworzenia.
Z punktu widzenia paradygmatu kwantowego, ciało ludzkie jest środkiem transportu duchowych struktur człowieka w rzeczywistości fizycznej i jest tu dla jej doświadczania i rozwijania. Człowiek- współtwórca- realizuje wiedzę swojej duszy, tworzy i rozwija rzeczywistość fizyczną.

„DUSZA, POPRZEZ ŚWIADOMOŚĆ, STWARZA FORMĘ EGZYSTENCJI.”
~ Grigori Grabovoi (Grigorij Grabowoj)

Share

Kwantowa rewolucja polskich fizyków – Dr hab. Magdalena Stobińska

Share

O sposobie pracy QUANTEC`a wiemy codziennie więcej. Nowe odkrycia naukowców przybliżają niektórych do prostej możliwości akceptacji tego, co dotychczas wymagało zaufania. Dziś, dzięki Dr hab. Magdalenie Stobińskiej jesteśmy znów o krok dalej w naszym rozumieniu tego, co poza wyobraźnią. Dziękuję redakcji serwisu warszawa.pl za cenny materiał.

„Dr hab. Magdalena Stobińska z Uniwersytetu Warszawskiego zaprezentowała na łamach prestiżowego czasopisma Physical Review Letters nową metodę kwantowego sterowania cząstkami światła (fotonami).

Praca ta jest zwieńczeniem projektu europejskiego Marie Curie Career Integration Grant zrealizowanego przez nią na Uniwersytecie Gdańskim w latach 2012-2016. Zdaniem wielu naukowców, metoda ta może pomóc zrewolucjonizować m.in. sektor informatyczny, wprowadzając skuteczniejsze zabezpieczenia danych, czy też przyspieszać procesy generowania kodów losowych, wykorzystywanych np. w sektorze bankowym. Tematyka ta będzie kontynuowana przez dr hab. M. Stobińską w Warszawie, w ramach jej nowego projektu First Team Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej.

Do tej pory laboratoria na całym świecie wykorzystywały przede wszystkim tzw. nierówności Bella, metodę opracowaną w 1964 r. przez irlandzkiego fizyka, który podważył jedną z teorii Einsteina dotyczącą badań nad mechaniką kwantową. Zespół pod kierownictwem dr hab. M. Stobińskiej w którego prace istotny wkład wniósł dr Adam Buraczewski, oraz zespół prof. dr hab. Pawła Horodeckiego z Politechniki Gdańskiej i Krajowego Centrum Informatyki Kwantowej z dr Adamem Rutkowskim z Uniwersytetu Gdańskiego, dostarczył międzynarodowej społeczności łatwiejszą w implementacji metodę, która dostosowana jest do najnowszych układów doświadczalnych w laboratoriach optycznych i która przyczyni się do lepszego zrozumienia korelacji kwantowego sterowania.

Jak wyjaśnia dr hab. M. Stobińska, kwantowe sterowanie można porównać do zabawy marionetką, gdzie rolę niewidzialnych sznurków pełnią kwantowe korelacje, czyli splątanie dwóch lub więcej cząstek. Dzięki takim stanom splątanym, możliwa jest np. znana z filmów science fiction kwantowa teleportacja, czyli przeniesienie stanu cząstek (informacji) na odległość.

Opracowana w 100% przez polski zespół metoda kwantowego sterowania fotonami została od początku zaprojektowana tak, aby była odporna na niedoskonałości implementacji. Dzięki temu jest znacznie prostsza w użyciu od metody Bella i pozwala na realizację zadań, które dotąd były poza zasięgiem laboratoriów na całym świecie.

Dr hab. M. Stobińska ma nadzieję na wykorzystanie polskiej metody w przyszłych technologiach kwantowych, m.in. w celu certyfikowania urządzeń pod kątem bezwarunkowego bezpieczeństwa przesyłania informacji lub użycia ich do obliczeń kwantowych. Dzięki temu nowa metoda kwantowego sterowania pomoże przeprowadzić tzw. drugą rewolucję kwantową, która zaowocuje zastosowaniami technologii kwantowych w życiu codziennym.

Teorię opisującą świat kwantów sformułowano już prawie 100 lat temu, ale tajemnice mikroświata nadal nas zaskakują. Udało nam się zaakceptować myśl, że pojedyncze fotony lub elektrony znajdują się, z pewnym prawdopodobieństwem, w każdym punkcie przestrzeni jednocześnie; podobnie wiemy już, że klasyczna logika dwuwartościowa tam nie obowiązuje. Ilustruje to przykład słynnego kota Schrödingera opisanego superpozycją stanów, których współistnienie klasycznie jest wykluczone. Efekty kwantowe pozwalają na realizację niektórych wizji znanych dotąd z fantastyki naukowej, np. kwantowej teleportacji – przeniesienia stanu kwantowego dowolnie daleko. Teraz uczymy się sterować cząstkami na odległość. Kwantowe sterowanie można porównać do zabawy marionetką, gdzie rolę (niewidzialnych) sznurków pełnią kwantowe korelacje. Możliwość sterowania zademonstrowano już dla pojedynczych fotonów. Zespoły fizyków pod kierunkiem dr hab. Magdaleny Stobińskiej z Instytutu Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Gdańskiego oraz prof. dr. hab. Pawła Horodeckiego z Katedry Fizyki Teoretycznej i Informatyki Kwantowej Politechniki Gdańskiej i Krajowego Centrum Informatyki Kwantowej opracowały metodę, dzięki której będzie można tego dokonać także dla stanów wielofotonowych, wytwarzanych przez najbardziej rozpowszechniony typ źródła światła kwantowego. Została ona przedstawiona w publikacji, która ukazała się w styczniu 2017 r. w czasopiśmie Physical Review Letters.

Kwantowe korelacje najczęściej kojarzą się nam ze splątaniem kwantowym. Jednakże jest to tylko jeden z kilku ich typów. Korelacje są klasyfikowane ze względu na ich „moc”, czyli przydatność do implementacji kwantowych technologii. Splątanie dwóch cząstek wyraża się przez skorelowaną losowość wyników pomiarów na nich wykonanych. Dzięki stanom splątanym możliwa jest teleportacja kwantowa. Źródłem najsilniejszych korelacji, tzw. nielokalności Bella, są stany splątane, które łamią nierówności Bella. Pozwalają one np. na generację liczb losowych. Niestety, eksperymentalne obserwacje łamania są niezwykle trudne, szczególnie dla stanów wielocząstkowych, ponieważ ilość pomiarów bardzo szybko rośnie z ilością cząstek. Kwantowe sterowanie stanowi odrębny, najmniej zbadany typ korelacji, który jest łatwiejszy do weryfikacji w laboratorium. Jest bardzo prawdopodobne, że pozwolą one na realizację zadań, które dotąd wymagały łamania nierówności Bella i były poza naszym zasięgiem.

Najnowszą aparaturę stosowaną w eksperymentach kwantowo-optycznych stanowią układy optyki zintegrowanej. W szklanych lub kryształowych chipach z laserowo wykonanymi falowodami zachodzą procesy kwantowe o ogromnej złożoności. Są one fotonicznym odpowiednikiem elektronicznych układów scalonych. Interferują w nich kwantowe stany światła wytwarzane dzięki zjawisku parametrycznego podziału częstości. Źródła światła produkują stan tzw. splątanej ściśniętej próżni, składający się z wielu fotonów skorelowanych w polaryzacjach, które na wyjściu z chipów są zliczane za pomocą detektorów wykorzystujących nanotechnologię. Przewiduje się, że dzięki takim chipom przeprowadzona zostanie „druga kwantowa rewolucja”, polegająca na zastosowaniu technologii kwantowych w życiu codziennym. Dlatego badanie korelacji kwantowych wytwarzanych w tych układach jest ważne.

Polskie zespoły zainteresowała możliwość użycia protokołu kwantowego sterowania do testowania stanów splątanej ściśniętej próżni. Opracowana metoda umożliwia łatwą w realizacji weryfikację splątania, przy czym liczba wykonanych pomiarów pozostaje niemal stała pomimo wzrostu liczby fotonów. Ponadto, nierówność od początku zaprojektowano tak, aby była odporna na niedoskonałości implementacji, dzięki czemu jest dobrze dostosowana do realistycznych układów eksperymentalnych, w których występują np. straty. Wszystkie te cechy powodują, że test nowej nierówności sterowania jest znacznie prostszy do wykonania niż test Bella.

Praca zespołów dr hab. Stobińskiej i prof. Horodeckiego stanowi ważny wkład w międzynarodowe badania kwantowych korelacji i przyczyni się do lepszego zrozumienia zjawiska kwantowego sterowania. Nowa nierówność pozwala na poszukiwanie kwantowego splątania np. w procesach chemicznych i biologicznych, które mogłyby kiedyś stać się nowymi platformami dla informatyki kwantowej. W szczególności, rezultat może posłużyć do szacowania ilości splątania, certyfikowania generatorów liczb losowych oraz kodów losowego dostępu. Autorzy publikacji formułują także kilka pytań otwartych. Znalezienie na nie odpowiedzi pozwoliłoby zrozumieć zależności między kwantowym sterowaniem a innymi typami korelacji kwantowych, a także szczególną teorią względności.”

źródło: http://www.warszawa.pl

Share

QUANTEC, medycyna kwantowa, medycyna informacyjna, sesje kwantowe, medycyna ortomolekularna, modelowanie rzeczywistości, coaching duchowy, uzdrawianie, transformacja kwantowa