UMYSŁ w świetle paradygmatu kwantowego i medycyny informacyjnej

Share

Umysł nosi w sobie energię służącą manifestacji.

Umysł nosi w sobie informacje wszystkich czasów.

Jest przenoszącym systemem- tym, który materializuje. Jest życiem w sensie, jak człowiek rozumie owo życie.

Przenika szystko i jest wszechobecny- wszędzie i we wszystkim.

Jest czynem duszy. Przenika przestrzeń i doprowadza do ruchu, zmiany, rozwoju.

Umożliwia dostęp do informacji duszy i przenosi je do świadomości.

Niemieckie „Geist” (umysł) pochodzi od indogermańskiego „gheis (drżeć, być przejętym) i zachodniogermańskiego „ghoizdo-z” (nadnaturalna istota). Do czasów Lutra słowo „Geist” było używane w związku z oddechem i podmuchem wiatru.

„Dwóch mnichów zen obserwowało chorągiewkę powiewającą na wietrze. jeden z nich stwierdził: „Chorągiewka się porusza.” Drugi odparł: „Nie, to wiatr się porusza.” Gdy przyszedł mistrz, powiedział: „To nie chorągiewka, ani nie wiatr- to umysł się porusza.”
W tej opowieści drugi mnich wydaje się mądrzejszy niż pierwszy, ponieważ poznaje, że przyczyną ruchu chorągiewki (zdarzenia) jest inne zdarzenie (wiatr). Mistrz pokazuje, że właściwą przyczyną dostrzeżonego ruchu jest umysł i zarówno chorągiewka, jak i wiatr, są tylko przedmiotami dostrzeżonej informacji.

Gdy włączamy telewizor- ekran zaczyna świecić. Jeśli przeniesiemy tę analogię na człowieka, ekran jest świadomością, a umysł jest tym, co pozwala funkcjonować ekranowi, co daje mu możliwość wykonywania swojej pracy.

Share

Artykuł informacyjny w lipcowym „CZWARTYM WYMIARZE”

Share

Jeśli ktoś czyta CZWARTY WYMIAR- w najnowszym- lipcowym numerze jest troszkę o mnie, moim QUANTECU i naszych doświadczeniach terapeutycznych. Cieszę się, że mogę się przyczyniać to popularyzacji tego wspaniałego urządzenia, bo jego możliwości są cudowne. Tak, QUANTEC wiele może. Jestem szczęśliwa, że go mam i że mogę pomagać z jego pomocą.

Oto jego treść:

Mój Quantec to moc radości- dzięki jego potencjałowi doświadczam satysfakcji burzenia wielu granic- wydaje się, że tylko od umiejętności terapeuty zależy dalsza perspektywa ich obalania.
Z moich spostrzeżeń wynika, że mój Quantec potrafi nie tylko leczyć ciała i dusze- ale i naginać rzeczywistość stosownie do potrzeb. Odmładza, regeneruje (np. uszkodzone nerwy i narządy), przywraca równowagę organizmom i ekosystemom. Perspektywę ogranicza tu wyłącznie wyobraźnia.
Moje doświadczenie to skuteczne terapie chorób z autoagresji i nowotworów, przywracanie funkcjonalności tkanek (pomoc chorym onkologicznym w regeneracji uszkodzonych podczas operacji, kluczowych dla ich komfortu życia tkanek i połączeń nerwowych). 
W odwracaniu/zatrzymywaniu procesów starzenia i degeneracji mam już także ogromne osiągnięcia- wielokrotnie udało się przywrócić Podopiecznym zdolności kognitywne, poprawić pamięć, orientację i inne potencjały osobiste, utracone z wiekiem, lub z powodu chorób.

Lubię pomagać osobom uzależnionym- mój Quantec potrafi redukować przymus i kompulsje- nie tylko w tematach substancji psychoaktywnych- ale i w zaburzeniach odżywiania, bądź w pracy nad transformacją ciała- np. w kwestii utrzymania diety, trybu treningowego, redukcji wagi. Moja współpraca z wybitnym zawodnikiem sportów walki przynosi nam wspólną satysfakcję- bo poprawiły się wydatnie jego osiągnięcia sportowe i zawodnicze.

Lubię angażować mojego Quantec`a w harmonizację relacji, bo świetnie naprawia związki, lub łagodzi bolesność rozstań. Pomagamy razem skutecznie cierpiącym na depresje i dysfunkcje psychiczne- lub na bezsenność- Quantec wydaje się tu cudowną kładką powrotu do normalnego życia. 
Quantec bywa przewodnikiem życiowych zmian, które dzięki niemu stają się w fascynującą transformacją. Modeluje rzeczywistość przysparzając najbardziej sprzyjających w trudnym procesie okoliczności.
Codziennie nowe doświadczenia, burzenie kolejnych granic. Bo Quantec to nadzieja dla tych, którzy opadli już z sił.

Monika Cichocka

WWW.KWANTY.PL

mail: kwanty@kwanty.pl

telefon +48 573 946 669

 

Share

DUSZA LUDZKA w świetle paradygmatu kwantowego

Share

Niemieckie „Seele” (dusza) wywodzi się od pra-germańskiego „saiwaz” (morze) i wynika z przekonania, że ludzkie dusze przed i po wcieleniu żyją w morzach. Paradygmat kwantowy uważa duszę ludzką za wieczny element stworzenia, stworzony przez Stwórcę zgodnie z wiecznością świata, przedstawiający część jego duszy. Człowiek- w myśl paradygmatu kwantowego- w głębi duszy „wie”, że jest wieczny i nosi w sobie potencjał wiecznego życia.
Dusza jest niezależna od czasu i przestrzeni, nieskończona, wielowymiarowa. Umożliwia człowiekowi wcielanie się, posiada nieograniczoną wiedzę i ma nielimitowany dostęp do wszystkich pól morfogenetycznych. Jako część duszy Stwórcy, jest wyposażona w jego wszystkie przymioty i charyzmaty, a także w bezinteresowną miłość. Jest częścią całości- jest ze wszystkim połączona / powiązana. Poprzez duszę, człowiek nosi w fizycznym ciele wieczność.

1. Dusza człowieka jest zorganizowaną strukturą stworzoną zgodnie z wiecznością świata przez Stwórcę. Jest wieczna i wielowymiarowa- oraz niezależna od czasu i przestrzeni.
2. Dusza wiąże człowieka ze Stwórcą i nosi w sobie / zawiera jego wiedzę.
3. Z duszy stworzone są umysł, świadomość i ciało fizyczne- przedstawienie duszy człowieka na poziomie materialnym.
4. Dusza znajduje się w stałym rozwoju.
5. Wiedza duszy jest przenoszona przez umysł do świadomości.

Share

CIAŁO LUDZKIE z punktu widzenia paradygmatu kwantowego

Share

Ciało ludzkie jest postacią żywej istoty, która oddziela ją od otoczenia- to coś, co możemy zobaczyć w lustrze, dotknąć, doświadczyć innymi zmysłami. W sensie fizycznym , jak każdy obiekt materialny- ciało ludzkie w ponad 99,9% składa się z „pustej przestrzeni”- czyli pola informacyjnego (kwantowego). Gdyby je usunąć, ciało człowieka skurczyłoby się do kilku mikrometrów.
Ludzkie ciało żyje na wielu poziomach czasowych- puls, oddychanie, podział komórek, produkcja hormonów, enzymów i substancji semiochemicznych, krążenie elektronów wokół jądra atomu- odbywają się w różnych wymiarach czasowych.
Ciało człowieka jest przedstawieniem jego duszy w fizycznej rzeczywistości i przyczynia się do jego rozwoju. Zawiera w sobie holograficzny obraz całego wszechświata- każda komórka nosi w sobie nie tylko informacje konkretnego ciała- ale i całego stworzenia.
Z punktu widzenia paradygmatu kwantowego, ciało ludzkie jest środkiem transportu duchowych struktur człowieka w rzeczywistości fizycznej i jest tu dla jej doświadczania i rozwijania. Człowiek- współtwórca- realizuje wiedzę swojej duszy, tworzy i rozwija rzeczywistość fizyczną.

„DUSZA, POPRZEZ ŚWIADOMOŚĆ, STWARZA FORMĘ EGZYSTENCJI.”
~ Grigori Grabovoi (Grigorij Grabowoj)

Share

Kwantowa rewolucja polskich fizyków – Dr hab. Magdalena Stobińska

Share

O sposobie pracy QUANTEC`a wiemy codziennie więcej. Nowe odkrycia naukowców przybliżają niektórych do prostej możliwości akceptacji tego, co dotychczas wymagało zaufania. Dziś, dzięki Dr hab. Magdalenie Stobińskiej jesteśmy znów o krok dalej w naszym rozumieniu tego, co poza wyobraźnią. Dziękuję redakcji serwisu warszawa.pl za cenny materiał.

„Dr hab. Magdalena Stobińska z Uniwersytetu Warszawskiego zaprezentowała na łamach prestiżowego czasopisma Physical Review Letters nową metodę kwantowego sterowania cząstkami światła (fotonami).

Praca ta jest zwieńczeniem projektu europejskiego Marie Curie Career Integration Grant zrealizowanego przez nią na Uniwersytecie Gdańskim w latach 2012-2016. Zdaniem wielu naukowców, metoda ta może pomóc zrewolucjonizować m.in. sektor informatyczny, wprowadzając skuteczniejsze zabezpieczenia danych, czy też przyspieszać procesy generowania kodów losowych, wykorzystywanych np. w sektorze bankowym. Tematyka ta będzie kontynuowana przez dr hab. M. Stobińską w Warszawie, w ramach jej nowego projektu First Team Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej.

Do tej pory laboratoria na całym świecie wykorzystywały przede wszystkim tzw. nierówności Bella, metodę opracowaną w 1964 r. przez irlandzkiego fizyka, który podważył jedną z teorii Einsteina dotyczącą badań nad mechaniką kwantową. Zespół pod kierownictwem dr hab. M. Stobińskiej w którego prace istotny wkład wniósł dr Adam Buraczewski, oraz zespół prof. dr hab. Pawła Horodeckiego z Politechniki Gdańskiej i Krajowego Centrum Informatyki Kwantowej z dr Adamem Rutkowskim z Uniwersytetu Gdańskiego, dostarczył międzynarodowej społeczności łatwiejszą w implementacji metodę, która dostosowana jest do najnowszych układów doświadczalnych w laboratoriach optycznych i która przyczyni się do lepszego zrozumienia korelacji kwantowego sterowania.

Jak wyjaśnia dr hab. M. Stobińska, kwantowe sterowanie można porównać do zabawy marionetką, gdzie rolę niewidzialnych sznurków pełnią kwantowe korelacje, czyli splątanie dwóch lub więcej cząstek. Dzięki takim stanom splątanym, możliwa jest np. znana z filmów science fiction kwantowa teleportacja, czyli przeniesienie stanu cząstek (informacji) na odległość.

Opracowana w 100% przez polski zespół metoda kwantowego sterowania fotonami została od początku zaprojektowana tak, aby była odporna na niedoskonałości implementacji. Dzięki temu jest znacznie prostsza w użyciu od metody Bella i pozwala na realizację zadań, które dotąd były poza zasięgiem laboratoriów na całym świecie.

Dr hab. M. Stobińska ma nadzieję na wykorzystanie polskiej metody w przyszłych technologiach kwantowych, m.in. w celu certyfikowania urządzeń pod kątem bezwarunkowego bezpieczeństwa przesyłania informacji lub użycia ich do obliczeń kwantowych. Dzięki temu nowa metoda kwantowego sterowania pomoże przeprowadzić tzw. drugą rewolucję kwantową, która zaowocuje zastosowaniami technologii kwantowych w życiu codziennym.

Teorię opisującą świat kwantów sformułowano już prawie 100 lat temu, ale tajemnice mikroświata nadal nas zaskakują. Udało nam się zaakceptować myśl, że pojedyncze fotony lub elektrony znajdują się, z pewnym prawdopodobieństwem, w każdym punkcie przestrzeni jednocześnie; podobnie wiemy już, że klasyczna logika dwuwartościowa tam nie obowiązuje. Ilustruje to przykład słynnego kota Schrödingera opisanego superpozycją stanów, których współistnienie klasycznie jest wykluczone. Efekty kwantowe pozwalają na realizację niektórych wizji znanych dotąd z fantastyki naukowej, np. kwantowej teleportacji – przeniesienia stanu kwantowego dowolnie daleko. Teraz uczymy się sterować cząstkami na odległość. Kwantowe sterowanie można porównać do zabawy marionetką, gdzie rolę (niewidzialnych) sznurków pełnią kwantowe korelacje. Możliwość sterowania zademonstrowano już dla pojedynczych fotonów. Zespoły fizyków pod kierunkiem dr hab. Magdaleny Stobińskiej z Instytutu Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Gdańskiego oraz prof. dr. hab. Pawła Horodeckiego z Katedry Fizyki Teoretycznej i Informatyki Kwantowej Politechniki Gdańskiej i Krajowego Centrum Informatyki Kwantowej opracowały metodę, dzięki której będzie można tego dokonać także dla stanów wielofotonowych, wytwarzanych przez najbardziej rozpowszechniony typ źródła światła kwantowego. Została ona przedstawiona w publikacji, która ukazała się w styczniu 2017 r. w czasopiśmie Physical Review Letters.

Kwantowe korelacje najczęściej kojarzą się nam ze splątaniem kwantowym. Jednakże jest to tylko jeden z kilku ich typów. Korelacje są klasyfikowane ze względu na ich „moc”, czyli przydatność do implementacji kwantowych technologii. Splątanie dwóch cząstek wyraża się przez skorelowaną losowość wyników pomiarów na nich wykonanych. Dzięki stanom splątanym możliwa jest teleportacja kwantowa. Źródłem najsilniejszych korelacji, tzw. nielokalności Bella, są stany splątane, które łamią nierówności Bella. Pozwalają one np. na generację liczb losowych. Niestety, eksperymentalne obserwacje łamania są niezwykle trudne, szczególnie dla stanów wielocząstkowych, ponieważ ilość pomiarów bardzo szybko rośnie z ilością cząstek. Kwantowe sterowanie stanowi odrębny, najmniej zbadany typ korelacji, który jest łatwiejszy do weryfikacji w laboratorium. Jest bardzo prawdopodobne, że pozwolą one na realizację zadań, które dotąd wymagały łamania nierówności Bella i były poza naszym zasięgiem.

Najnowszą aparaturę stosowaną w eksperymentach kwantowo-optycznych stanowią układy optyki zintegrowanej. W szklanych lub kryształowych chipach z laserowo wykonanymi falowodami zachodzą procesy kwantowe o ogromnej złożoności. Są one fotonicznym odpowiednikiem elektronicznych układów scalonych. Interferują w nich kwantowe stany światła wytwarzane dzięki zjawisku parametrycznego podziału częstości. Źródła światła produkują stan tzw. splątanej ściśniętej próżni, składający się z wielu fotonów skorelowanych w polaryzacjach, które na wyjściu z chipów są zliczane za pomocą detektorów wykorzystujących nanotechnologię. Przewiduje się, że dzięki takim chipom przeprowadzona zostanie „druga kwantowa rewolucja”, polegająca na zastosowaniu technologii kwantowych w życiu codziennym. Dlatego badanie korelacji kwantowych wytwarzanych w tych układach jest ważne.

Polskie zespoły zainteresowała możliwość użycia protokołu kwantowego sterowania do testowania stanów splątanej ściśniętej próżni. Opracowana metoda umożliwia łatwą w realizacji weryfikację splątania, przy czym liczba wykonanych pomiarów pozostaje niemal stała pomimo wzrostu liczby fotonów. Ponadto, nierówność od początku zaprojektowano tak, aby była odporna na niedoskonałości implementacji, dzięki czemu jest dobrze dostosowana do realistycznych układów eksperymentalnych, w których występują np. straty. Wszystkie te cechy powodują, że test nowej nierówności sterowania jest znacznie prostszy do wykonania niż test Bella.

Praca zespołów dr hab. Stobińskiej i prof. Horodeckiego stanowi ważny wkład w międzynarodowe badania kwantowych korelacji i przyczyni się do lepszego zrozumienia zjawiska kwantowego sterowania. Nowa nierówność pozwala na poszukiwanie kwantowego splątania np. w procesach chemicznych i biologicznych, które mogłyby kiedyś stać się nowymi platformami dla informatyki kwantowej. W szczególności, rezultat może posłużyć do szacowania ilości splątania, certyfikowania generatorów liczb losowych oraz kodów losowego dostępu. Autorzy publikacji formułują także kilka pytań otwartych. Znalezienie na nie odpowiedzi pozwoliłoby zrozumieć zależności między kwantowym sterowaniem a innymi typami korelacji kwantowych, a także szczególną teorią względności.”

źródło: http://www.warszawa.pl

Share

Nowy paradygmat według Prof. Witalija i Tatiany Tichopławów

Share

Kryzys technologii XXI wieku stał się faktem- kryzys powszechnie uznanego paradygmatu naukowego- mimo robiących wrażenie idei, jak zimna synteza jądrowa, czy nadprzewodnictwo wysokotemperaturowe. W miarę jego pogłębiania się, w sposób nieunikniony pojawiają się koncepcje, prowadzące do zrewidowania wyobrażeń naukowych i na podstawie nowej fizyki formułują nową wiedzę i nowe technologie, nie posiadające analogii. Już nastąpiła wielka zmiana paradygmatów w naukach przyrodniczych, zmieniająca radykalnie nasze wyobrażenia o strukturze otaczającego nas świata.

Począwszy od Galileusza, bogata w treści baza paradygmatów przyrodniczych nieodwracalnie była budowana na podstawie wyboru odpowiedniej zasady względności i odpowiedniej geometrii przestrzeni. Paradygmat, przyjęty na początku XX wieku oparty był na zasadzie względności Einsteina i geometrii przestrzeni Riemanna-Clifforda-Einsteina. Trzecim, fundamentalnym czynnikiem, było postulowanie istnienia pewnego uniwersalnego środowiska, przekaźnika wzajemnych oddziaływań (jak np. eter Newtona), albo też środowiska, które tylko pełni funkcje przekaźnika wzajemnych oddziaływań, ale także stanowi fizyczne źródło substancji, tworzącej cząstki elementarne. Takim UNIWERSALNYM ŚRODOWISKIEM jest PRÓŻNIA FIZYCZNA we współczesnej fizyce, bądź AKASZA w terminologii wedyjskiej.

Obecnie sformułowany został nowy, fizyczny paradygmat naukowy na podstawie idei próżni fizycznej, jako pramaterii, leżącej u podstawy wszystkiego, co obserwujemy w przyrodzie. Jednolita Teoria Pola doprowadziła do równań próżni fizycznej. Znaleziono dokładne rozwiązania wskazanego systemu równań, opisujące nie tylko pola elektromagnetyczne, grawitacyjne i jądrowe, ale i nowe pola torsyjne, czy też wirowania, będące nośnikami informacji w Świecie Subtelnym. Tym samym nie tylko udało się uzyskać super-połączenie wszystkich znanych, wzajemnych oddziaływań, ale i uczynić coś o wiele, wiele większego. Odkryto piąty typ fundamentalnego oddziaływania- oddziaływanie informacyjne.

Na podstawie „FIZYKI WIARY” profesorów Witalija i Tatiany Tichopławów

Share

Anatolij E. Akimow o wiedzy ezoterycznej

Share

„Wszystko, do czego teraz doszła fizyka, praktycznie bez formuł, lecz na bardzo bogatej treściowo płaszczyźnie, wyłożone zostało w starohinduskich, wedyjskich księgach. Istniały i istnieją dwa kierunki poznania Przyrody. Jeden, reprezentowany przez naukę zachodnią, to znaczy wiedzę, zdobywaną na metodologicznej bazie, którą posiada Zachód, tzn dowód, eksperyment, itp.
Drugi- wschodni, to znaczy wiedza, otrzymana z zewnątrz drogą ezoteryczną, w stanie, np. medytacji. Wiedzy ezoterycznej się nie zdobywa, ona zostaje człowiekowi przekazana. Złożyło się tak, że na pewnym etapie tę ezoteryczną drogę zgubiono i sformułowana została inna droga, nader skomplikowana i ślamazarna. Idąc tą drogą, w ciągu ostatniego tysiąclecia, doszliśmy do wiedzy, która była znana na wschodzie przed 3000 lat.”
~ prof. Anatolij E. Akimow, Dyrektor Międzynarodowego Instytutu Fizyki Teoretycznej i Stosowanej Akademii nauk Przyrodniczych Rosji

Share