Archiwa tagu: interferencja fal

To, co postrzegamy jako rzeczywistość, jest więc projekcją czegoś o wiele bardziej fundamentalnego…

Share

„Znacznym składnikiem wszechświata, a także formy materii, jest tzw. próżnia kwantowa (zwana też „polem kwantowym”). Pole kwantowe nie jest jednak puste. Istnieje w nim nieskończenie wiele zgodnych (koherentnych) fal (wibracji). Te wibracje są na początku potencjałami. Jeśli przyjrzymy się temu jeszcze bliżej, zauważymy, że ludzka świadomość stale oddziałuje na pole kwantowe i ciągle je zmienia.
Gdy, np. przez ludzką świadomość dochodzi do interferencji z koherentnymi falami pola kwantowego, zmieniają się jego zgodne (koherentne) fale. Fale stają się dekoherentne i się konkretyzują. Kiedy zmysły człowieka rozpoznają fale, które stały się niekoherentne i „tłumaczą” je, człowiek przeżywa swoje wrażenia zmysłowe jako „materialną rzeczywistość”. Oznacza to, że materia jest tworzona przez świadomość i konkretyzowana przez nasze zmysły. Organy zmysłów człowieka – i większości zwierząt – wzorują się na podobnych funkcjach fal i w ten sposób powstaje spostrzeżenie, że żyje się we wspólnym świecie.
To, co postrzegamy jako rzeczywistość, jest więc projekcją czegoś o wiele bardziej fundamentalnego, zachodzącego samo przez się na głębszym poziomie stworzenia.” ~ Olga Häusermann Potschtar, Klaus Jürgen Becker – ROSYJSKA MEDYCYNA INFORMACYJNA

Share

Doświadczenie Younga- czyli doświadczenie z dwiema szczelinami

Share

„Całą mechanikę kwantową da się wyprowadzić z doświadczenia z dwiema szczelinami.” ~Richard Feynman

W roku 1801 Thomas Young wykazał doświadczalnie, że światło jest falą, co było sprzeczne z poglądami większości ówczesnych uczonych. Dowód Younga polegał na wykazaniu, że światło może interferować, tak jak interferują fale wodne, fale dźwiękowe i wszystkie fale innych rodzajów. Ponadto był on w stanie zmierzyć średnią długość fali światła słonecznego: wyznaczona przez niego λ= 570 nm jest imponująco zgodna ze współcześnie akceptowaną wartością λ= 555 nm.

Eksperyment potwierdził falową naturę światła i stanowił poważny argument przeciwko korpuskularnej koncepcji światła, której zwolennikiem był Isaac Newton. Po raz pierwszy eksperyment ten wykonał w pierwszych latach XIX w. Thomas Young, fizyk angielski.

Thomasa Younga zainspirowały obserwacje fal na wodzie pochodzących z dwóch różnych źródeł – ich wzajemne wzmacnianie się i osłabianie. Chcąc wykonać podobny eksperyment z użyciem światła, użył nieprzezroczystego materiału, w którym wyciął dwie bardzo małe dziurki. Do uzyskania spójnego światła Young przepuścił światło świecy najpierw przez pojedynczy mały otwór. Światło to, zgodnie z zasadą Huygensa rozchodziło się w postaci fali kulistej, a następnie docierało do dwóch szczelin na kolejnej przesłonie. Różnica faz promieni dochodzących do obu szczelin była cały czas jednakowa dla danej częstotliwości, a zatem były to fale spójne. Po przejściu przez obie szczeliny, promienie rozprzestrzeniały się (znów zgodnie z zasadą Huygensa) i oświetlały ekran tworząc na nim kolorowe prążki interferencyjne.

Doświadczenie w swojej pierwotnej formie nie budziło wielkich kontrowersji w świecie fizyki, jednak późniejsze jego modyfikacje i interpretacja w świetle mechaniki kwantowej postawiły przed fizykami znaki zapytania. Okazało się bowiem, że nawet pojedyncze fotony przechodzące przez szczeliny, tworzyły za szczelinami na światłoczułym materiale wzór interferencyjny. Typowo falowe zjawisko interferencji światła w połączeniu z jego kwantową naturą stało się przyczynkiem do zrozumienia podstaw mechaniki kwantowej – zasady nieoznaczoności i dualizmu falowo-korpuskularnego.

W kwantowo-mechanicznym podejściu efekt interferencji spowodowany jest nakładaniem się funkcji falowej opisującej stan fotonu.

Dla zainteresowanych szczegółami – LINK DO DOBREGO ŹRÓDŁA WIEDZY

Share