Archiwa tagu: Newton

Nowy paradygmat według Prof. Witalija i Tatiany Tichopławów

Share

Kryzys technologii XXI wieku stał się faktem- kryzys powszechnie uznanego paradygmatu naukowego- mimo robiących wrażenie idei, jak zimna synteza jądrowa, czy nadprzewodnictwo wysokotemperaturowe. W miarę jego pogłębiania się, w sposób nieunikniony pojawiają się koncepcje, prowadzące do zrewidowania wyobrażeń naukowych i na podstawie nowej fizyki formułują nową wiedzę i nowe technologie, nie posiadające analogii. Już nastąpiła wielka zmiana paradygmatów w naukach przyrodniczych, zmieniająca radykalnie nasze wyobrażenia o strukturze otaczającego nas świata.

Począwszy od Galileusza, bogata w treści baza paradygmatów przyrodniczych nieodwracalnie była budowana na podstawie wyboru odpowiedniej zasady względności i odpowiedniej geometrii przestrzeni. Paradygmat, przyjęty na początku XX wieku oparty był na zasadzie względności Einsteina i geometrii przestrzeni Riemanna-Clifforda-Einsteina. Trzecim, fundamentalnym czynnikiem, było postulowanie istnienia pewnego uniwersalnego środowiska, przekaźnika wzajemnych oddziaływań (jak np. eter Newtona), albo też środowiska, które tylko pełni funkcje przekaźnika wzajemnych oddziaływań, ale także stanowi fizyczne źródło substancji, tworzącej cząstki elementarne. Takim UNIWERSALNYM ŚRODOWISKIEM jest PRÓŻNIA FIZYCZNA we współczesnej fizyce, bądź AKASZA w terminologii wedyjskiej.

Obecnie sformułowany został nowy, fizyczny paradygmat naukowy na podstawie idei próżni fizycznej, jako pramaterii, leżącej u podstawy wszystkiego, co obserwujemy w przyrodzie. Jednolita Teoria Pola doprowadziła do równań próżni fizycznej. Znaleziono dokładne rozwiązania wskazanego systemu równań, opisujące nie tylko pola elektromagnetyczne, grawitacyjne i jądrowe, ale i nowe pola torsyjne, czy też wirowania, będące nośnikami informacji w Świecie Subtelnym. Tym samym nie tylko udało się uzyskać super-połączenie wszystkich znanych, wzajemnych oddziaływań, ale i uczynić coś o wiele, wiele większego. Odkryto piąty typ fundamentalnego oddziaływania- oddziaływanie informacyjne.

Na podstawie „FIZYKI WIARY” profesorów Witalija i Tatiany Tichopławów

Share

Doświadczenie Younga- czyli doświadczenie z dwiema szczelinami

Share

„Całą mechanikę kwantową da się wyprowadzić z doświadczenia z dwiema szczelinami.” ~Richard Feynman

W roku 1801 Thomas Young wykazał doświadczalnie, że światło jest falą, co było sprzeczne z poglądami większości ówczesnych uczonych. Dowód Younga polegał na wykazaniu, że światło może interferować, tak jak interferują fale wodne, fale dźwiękowe i wszystkie fale innych rodzajów. Ponadto był on w stanie zmierzyć średnią długość fali światła słonecznego: wyznaczona przez niego λ= 570 nm jest imponująco zgodna ze współcześnie akceptowaną wartością λ= 555 nm.

Eksperyment potwierdził falową naturę światła i stanowił poważny argument przeciwko korpuskularnej koncepcji światła, której zwolennikiem był Isaac Newton. Po raz pierwszy eksperyment ten wykonał w pierwszych latach XIX w. Thomas Young, fizyk angielski.

Thomasa Younga zainspirowały obserwacje fal na wodzie pochodzących z dwóch różnych źródeł – ich wzajemne wzmacnianie się i osłabianie. Chcąc wykonać podobny eksperyment z użyciem światła, użył nieprzezroczystego materiału, w którym wyciął dwie bardzo małe dziurki. Do uzyskania spójnego światła Young przepuścił światło świecy najpierw przez pojedynczy mały otwór. Światło to, zgodnie z zasadą Huygensa rozchodziło się w postaci fali kulistej, a następnie docierało do dwóch szczelin na kolejnej przesłonie. Różnica faz promieni dochodzących do obu szczelin była cały czas jednakowa dla danej częstotliwości, a zatem były to fale spójne. Po przejściu przez obie szczeliny, promienie rozprzestrzeniały się (znów zgodnie z zasadą Huygensa) i oświetlały ekran tworząc na nim kolorowe prążki interferencyjne.

Doświadczenie w swojej pierwotnej formie nie budziło wielkich kontrowersji w świecie fizyki, jednak późniejsze jego modyfikacje i interpretacja w świetle mechaniki kwantowej postawiły przed fizykami znaki zapytania. Okazało się bowiem, że nawet pojedyncze fotony przechodzące przez szczeliny, tworzyły za szczelinami na światłoczułym materiale wzór interferencyjny. Typowo falowe zjawisko interferencji światła w połączeniu z jego kwantową naturą stało się przyczynkiem do zrozumienia podstaw mechaniki kwantowej – zasady nieoznaczoności i dualizmu falowo-korpuskularnego.

W kwantowo-mechanicznym podejściu efekt interferencji spowodowany jest nakładaniem się funkcji falowej opisującej stan fotonu.

Dla zainteresowanych szczegółami – LINK DO DOBREGO ŹRÓDŁA WIEDZY

Share