Archiwa tagu: próżnia kwantowa

Obiekty fizyczne nie znajdują się w przestrzeni, lecz są rozciągnięte przestrzennie

Share

Albert Einstein„Obiekty fizyczne nie znajdują się w przestrzeni, lecz są rozciągnięte przestrzennie (jako pola). W ten oto sposób pojęcie „pusta przestrzeń” traci de facto swoje znaczenie….
Pole staje się elementem, który nie podlega redukcji w takim samym sensie, jak pojęcie materii (cząstek) w teorii Newtona…
Fizyczna rzeczywistość przestrzeni przejawia się w formie pola, którego części składowe są funkcjami ciągłymi czterech niezależnych zmiennych – współrzędnych czasu i przestrzeni.
Z uwagi na fakt, że ogólna teoria względności implikuje przedstawienie fizycznej rzeczywistości w postaci ciągłego pola, pojęcie cząstek lub punktów materialnych nie może odgrywać podstawowej roli, podobnie jak pojęcie ruchu.
Cząstka może pojawiać się tylko jako ograniczony obszar w przestrzeni, w którym natężenie pola lub gęstość energii jest szczególnie wysoka.”
– Albert Einstein, Metaphysics of Relativity, 1950

Share

To, co postrzegamy jako rzeczywistość, jest więc projekcją czegoś o wiele bardziej fundamentalnego…

Share

„Znacznym składnikiem wszechświata, a także formy materii, jest tzw. próżnia kwantowa (zwana też „polem kwantowym”). Pole kwantowe nie jest jednak puste. Istnieje w nim nieskończenie wiele zgodnych (koherentnych) fal (wibracji). Te wibracje są na początku potencjałami. Jeśli przyjrzymy się temu jeszcze bliżej, zauważymy, że ludzka świadomość stale oddziałuje na pole kwantowe i ciągle je zmienia.
Gdy, np. przez ludzką świadomość dochodzi do interferencji z koherentnymi falami pola kwantowego, zmieniają się jego zgodne (koherentne) fale. Fale stają się dekoherentne i się konkretyzują. Kiedy zmysły człowieka rozpoznają fale, które stały się niekoherentne i „tłumaczą” je, człowiek przeżywa swoje wrażenia zmysłowe jako „materialną rzeczywistość”. Oznacza to, że materia jest tworzona przez świadomość i konkretyzowana przez nasze zmysły. Organy zmysłów człowieka – i większości zwierząt – wzorują się na podobnych funkcjach fal i w ten sposób powstaje spostrzeżenie, że żyje się we wspólnym świecie.
To, co postrzegamy jako rzeczywistość, jest więc projekcją czegoś o wiele bardziej fundamentalnego, zachodzącego samo przez się na głębszym poziomie stworzenia.” ~ Olga Häusermann Potschtar, Klaus Jürgen Becker – ROSYJSKA MEDYCYNA INFORMACYJNA

Share